Chcę tego, a jednocześnie tak bardzo się boję.
Już za dwa tygodnie zamieszkamy razem. Kraków przestanie być dla mnie synonimem samotności.
2 stycznia 2014
23 grudnia 2013
Spokojnych świąt
To
dla mnie takie obce. Że narodził się ktoś poczęty przez ducha, umarł za mnie na
krzyżu. Że urodziłam się grzeszna, bo ktoś tysiące lat temu kogoś nie posłuchał.
To
dla mnie takie obce, że kiedyś paliło się czarownice, a dzisiaj nienawidzi ludzi
innych religii, poglądów, orientacji.
Zakaz
antykoncepcji, używania prezerwatyw jako ochrony przed epidemią HIV – jest dla
mnie obcy.
Jeśli
istnieje siła wyższa, na pewno płacze, bo jest bezradna wobec wojen,
chorób i śmierci.
Jeśli
istnieje – nie ogarnia człowieka, jego prawdziwych problemów, dylematów, jego
słabości i jednocześnie pragnienia bycia władczym i głoszenia niepodważalnych
prawd.
Jeśli
kocha człowieka – jest to miłość patologiczna. Z której może powstać tylko
zaburzenie osobowości powodowane odtrąceniem.
Ale
lubię święta.
Mam wtedy okazję spotkać się z rodziną, wszyscy razem przy jednym stole. Jest ciepło
i nie tylko dlatego, że w kuchni piec grzeje jak głupi.
A więc zostawiam swoje niepokoje, idealizmy odsuwam na bok. I czekam na piękny czas :)
21 grudnia 2013
2013
Napisałam pracę o Wojaczku.
Obroniłam się.
Zakończyłam 4-letnią terapię z myślą,
że chcę nadal nad sobą pracować.
Pogodziłam się z ojcem.
Przeprowadziłam się do Krakowa.
Zaczęłam studia na UJ.
Dostałam się do szkoły terapii.
Nie zginęłam z głodu, brudu i nie
zgubiłam się na mieście. Wręcz przeciwnie, zaczęłam się uczyć gotować, sprzątam
regularnie, a w razie potrzeby używam mapy i trafiam tam, gdzie chciałam.
Raz udało się wyjechać gdzieś
dalej – w kwietniu byłam w Berlinie.
Inne rzeczy pozostały
niezmienne – moi przyjaciele, moja J i moje zapotrzebowanie na adrenalinę,
podróże, książki i odkrywanie świata.
Dorastam. Zrozumiałam, że
porządek i spokój w domu może być przyjemny. Za rok chciałabym napisać „znalazłam
pracę”. I żeby niezmienne rzeczy pozostawały niezmienne.
Subskrybuj:
Posty (Atom)