20 czerwca 2021

Tatry

Najbardziej obawiałam się, że wakacje w Polsce mnie zawiodą. I że przez cały czas będzie lał deszcz. Okazało się jednak, że mimo złych prognoz, pogoda była łaskawa, a lać zaczęło dopiero w nocy przed naszym powrotem. Chodzenie po górskich szlakach, chociaż bardzo dla mnie męczące, dobrze mi zrobiło. Tak dobrze, że ciężko było wrócić do pracy. Urlop pokazał mi, jak bardzo byłam zmęczona i jak dużo pracuję na co dzień.








Poza tym podobało mi się w mrocznym Muzeum Hasiora. Hasior tworzył asamblaże, czyli trójwymiarowe kolaże z gotowych przedmiotów. Szczególnie poruszyły mnie dwie prace. Pierwsza to "Wyszywanie charakteru", a druga "Przesłuchanie anioła". W tym drugim przypadku Hasior mógł inspirować się wierszem Zbigniewa Herberta, który bardzo lubię. 


Zbigniew Herbert - Przesłuchanie anioła

Kiedy staje przed nimi
w cieniu podejrzenia
jest jeszcze cały
z materii światła

eony jego włosów
spięte są w pukiel
niewinności

po pierwszym pytaniu
policzki nabiegają krwią

krew rozprowadzają
narzędzia i interrogacja

żelazem trzciną
wolnym ogniem
określa się granice
jego ciała

uderzenie w plecy
utrwala kręgosłup
między kałużą a obłokiem

po kilku nocach
dzieło jest skończone
skórzane gardło anioła
pełne jest lepkiej ugody

jakże piękna jest chwila
gdy pada na kolana
wcielony w winę
nasycony treścią

język waha się
między wybitymi zębami
a wyznaniem

wieszają go głową w dół

z włosów anioła
ściekają krople wosku
tworząc na podłodze
prostą przepowiednię

22 maja 2021

Oddech

Plany na wyjazdy mnie uspokoiły. I chociaż pojawiają się różne problemy, a światu daleko do normy, w mojej głowie zapanował jako taki porządek. Do ośrodka wreszcie wrócili uczestnicy, a ja jestem tuż przed urlopem. Za kilka dni pojedziemy w góry, a konkretnie w doliny, bo mierzymy siły na zamiary. Mamy też zaplanowany wyjazd późnym latem do Dalmacji. 

Wiele godzin spędzam w pracach i wydaje mi się, że coraz bardziej cenię swój czas. Poranki są trudne, ale kawa i oglądanie pięknych miejsc i zabytków czyni je bardziej znośnymi.

Dziś podziwiałam Wenus z Milo, rzeźbę, o której myślę od liceum. K nawet kiedyś nazywała mnie w ten sposób. Ciekawe, czy to pamięta. Chciałabym kiedyś zobaczyć ją na żywo.

Jest wiele miejsc, o których marzę i które często sobie wyobrażam. Jednym z nich jest Piazza del Campo o muszlowatym kształcie w Sienie. Wyobrażam sobie, że piję kawę siedząc na tym placu i jestem szczęśliwa.

Kiedy podróżuję, oddycham. Wtedy mam siłę na codzienne pomaganie ludziom. Nieważne, że podróże są takie krótkie. Dla mnie to paliwo na pół roku.

23 kwietnia 2021

Wiosna

W tym roku uważnie obserwuję początek wiosny, bo bardzo jej potrzebuję. Uciekam myślami do normalnego czasu. Staram się wypełnić pustkę.