Pamięć

pożyczysz mi książkę na wieczne nieoddanie?

obiecuję, nie będę czytać przy jedzeniu

a podkreślać tylko ołówkiem, nigdy długopisem

 

mam w sobie obszary aktywne sejsmicznie

potrzebuję wyciszenia, które daje papier

 

moje uszkodzone przez traumy hipokampy

będą pamiętać twoją twarz do końca 

Jesień

podobno przed śmiercią się poprawia

pojawia się lekki uśmiech

trochę kolorów zapowiadających ciszę

 

na gołych gałęziach

krople ulgi

 

tylko grzybnia pod ziemią

nie daje za wygraną 

Wyparcie

przez chwilę była wiosna

nikt nie miał depresji

nikt nie miał ciężkiego dzieciństwa

stanów lękowych

nikt niczego nie odkładał na później

 

na drzewach kwitły magnolie

niektóre miały brązowe plamy

ale nawet to nie niszczyło obrazu tej chwili

 

myślałam jak zachować go w pamięci jak najdłużej

przed kolejnym skurczem żołądka

wstrzymaniem oddechu

 

chyba ćwiczyłam życie

jak przełknąć te uczucia

i nie zwymiotować

 

magnolia była naprawdę piękna