Byłyśmy wtedy z Justyną w Oświęcimiu. Pojechałyśmy zwiedzić Śląsk, grób Wojaczka w Mikołowie i Magika w Katowicach. Właśnie jechałyśmy autobusem z Auschwitz do Birkenau, kiedy zadzwoniła koleżanka ze studiów powiedzieć, że mimo poprawionych matur nie przeniosą nas na studia dzienne. Dziekan od tego roku nie wyraża zgody. Chodzi o pieniądze.
Rok wcześniej znajomym się udało.
Książka "Prawiek i inne czasy", dzięki której poprawiłam rozszerzoną maturę o dwadzieścia procent, stała się pechowa. Kupiłam ją po maturze, bo zaciekawił mnie fragment, jaki tam opracowywałam. Przedtem nie czytałam żadnej powieści Tokarczuk.
Minęło kilka lat i znowu jej książka towarzyszy mi w niełatwym czasie. Czytam "Biegunów" i straciłam pracę. Bez powodu, taki jest kaprys zarządu. W poczuciu absurdu i niesprawiedliwości szukam nowej. I mam chrapkę na "Księgi Jakubowe". Trudno, niech się dzieje, co chce.
29 stycznia 2017
8 stycznia 2017
Na nowo
Próbuję się odnaleźć.
18 grudnia zmarła mama J.
Obie z J chorujemy już kilka tygodni, przechorowałam święta i Nowy Rok. Wczoraj przestraszyłam się wysokiej gorączki, po dwóch antybiotykach nie powinno jej już być. Jutro, mimo wszystko, planuję jechać do pracy. A potem lekarz i zobaczymy, co dalej.
18 grudnia zmarła mama J.
Obie z J chorujemy już kilka tygodni, przechorowałam święta i Nowy Rok. Wczoraj przestraszyłam się wysokiej gorączki, po dwóch antybiotykach nie powinno jej już być. Jutro, mimo wszystko, planuję jechać do pracy. A potem lekarz i zobaczymy, co dalej.
16 grudnia 2016
Drzewo
Przede mną żywa choinka, ubrana przeze mnie i J. Są na niej ptaki i wstążki, i czubek. Bombki, koraliki, dzwonki. Brakuje jeszcze suszonych pomarańczy, dziś je upieczemy w piekarniku i zawiesimy.
Kiedyś choinka była symbolem zaczynającego się koszmaru. Teraz jest inaczej. Ale praca nad sobą w ramach kursu psychoterapii nie daje zapomnieć o tym, co było. Jutro dalsza analiza własnych genogramów. Od dwóch miesięcy starałam się wypierać to ze świadomości, ale zaraz będzie tu Magda.
Jutro - jak zwykle - spóźnimy się na kurs. Trochę specjalnie.
Potem rozłożę swoje drzewo i będę się w nie wpatrywać razem z grupą. Będę szukać zasobów i zagrożeń. Jeszcze raz zadam pytanie: dlaczego, i jeszcze raz nie uzyskam odpowiedzi.
Ale dziś - dziś będę wieszać pomarańcze.
Kiedyś choinka była symbolem zaczynającego się koszmaru. Teraz jest inaczej. Ale praca nad sobą w ramach kursu psychoterapii nie daje zapomnieć o tym, co było. Jutro dalsza analiza własnych genogramów. Od dwóch miesięcy starałam się wypierać to ze świadomości, ale zaraz będzie tu Magda.
Jutro - jak zwykle - spóźnimy się na kurs. Trochę specjalnie.
Potem rozłożę swoje drzewo i będę się w nie wpatrywać razem z grupą. Będę szukać zasobów i zagrożeń. Jeszcze raz zadam pytanie: dlaczego, i jeszcze raz nie uzyskam odpowiedzi.
Ale dziś - dziś będę wieszać pomarańcze.
Subskrybuj:
Posty (Atom)